Van hangjongeren naar sportjongeren
Van hangjongeren naar sportjongeren is een groei aanpak gericht op hangjongeren die overlast veroorzaken. Deze jongeren gaan onder begeleiding met elkaar sporten en helpen mee met het organiseren van toernooien. Het inzetten van ex-profvoetballers en de betrokkenheid van het jongerenwerk leiden ertoe dat het project veel jongeren uit de doelgroep bereikt.
Doel en doelgroep
Doel van de aanpak is om de jongeren aan het sporten krijgen zodat ze minder tijd hebben om te hangen en overlast te veroorzaken. Daarnaast het aanleren van normen en waarden en het ontwikkeleneen clubgevoel. De groep bestaat uit ongeveer tweehonderd (hang)jongeren. Een deel hiervan veroorzaakt overlast.
Aanpak
Het project werkt volgens een plan van aanpak dat bestaat uit vier stappen:
- Er wordt een aantal clinics georganiseerd onder leiding van ex-profvoetballer Jean Paul de Jong en andere ambassadeurs van zijn stichting.
- Hangjongeren worden bij de toernooiorganisatie betrokken. Zij krijgen verantwoordelijkheid, maar kunnen ook leuke voetbalwedstrijden zien. Zij maken kennis met de normen en waarden bij gerenommeerde voetbalverenigingen.
- Er vindt een wijkenvoetbaltoernooi voor de hangjongeren plaats. Ook hier gelden de normen en waarden als basis, evenals respect hebben voor elkaar.
- Beloning: de jongeren die de meeste vooruitgang hebben gemaakt, worden uitgenodigd voor een wedstrijd van FC Utrecht. Zij worden opgehaald met een bus en krijgen vervolgens een rondleiding.
De jongeren leren op een sociale en nuttige manier invulling te geven aan hun vrije tijd. Ook krijgen ze voorlichting over het belang van een schoolopleiding, de gevaren van drugsgebruik, zinloos geweld en normen en waarden. De volgende begrippen vormen de uitgangspositie van het project: sociale omgang, doorzettingsvermogen, discipline verantwoordelijkheid en beloning.
Beschouwing van professionals
Het werkzame bestanddeel van de aanpak komt in de beschrijving duidelijk naar voren en ook de doelgroep en context zijn voldoende duidelijk. Verder kent de aanpak een concrete doelstelling, namelijk de jongeren aan het sporten krijgen zodat ze minder tijd hebben om rond te hangen en overlast te veroorzaken.
Vanwege deze concrete doelstelling kenmerkt de aanpak zich door meetbare doelen; bovendien zijn geen negatieve neveneffecten te verwachten en lijkt de aanpak goed overdraagbaar. Van een theoretische onderbouwing is geen sprake en ook de probleemanalyse is niet compleet: zo is onduidelijk welke overlast de jongeren veroorzaken en waaruit deze bestaat. Tot slot kan worden opgemerkt dat de aanpak op zich staat en er geen duidelijke samenhang is met andere maatregelen of interventies.
