Thuis Op Straat
Thuis Op Straat (TOS) is een veelbelovende aanpak die werkt aan de leefbaarheid en een goed sociaal klimaat in de openbare ruimte. Dit gebeurt door activiteiten te organiseren voor en door bewoners, kinderen en jongeren, en door samen te werken met andere organisaties in de wijk.
Doel en doelgroep
Het doel van Thuis Op Straat is om de straat en de wijk terug te geven aan iedereen die daar recht op heeft. Jong en oud. De aanpak is gericht op jongens en meisjes van twee tot twintig. Daarnaast richt Thuis Op Straat zich ook op volwassenen; deze kunnen meehelpen bij een activiteit of een oogje in het zeil houden. Het buurtsysteem wordt geactiveerd.
Aanpak
Thuis Op Straat biedt een op de wijk afgestemde werkwijze. Samen met verschillende partners wordt gezocht naar een goed evenwicht tussen de vraag van kinderen en jongeren, de mogelijkheden die de bewoners zelf hebben en de versterking die via Thuis Op Straat en de partners geboden kan worden. Onder leiding van een TOS-baas worden dagelijks diverse activiteiten georganiseerd op het gebied van sport & spel, circus, drama, educatie en creativiteit.
Om kwaliteit te waarborgen, vullen de medewerkers dagelijks na de activiteiten een elektronisch logboek in, waarin de activiteiten en de resultaten beschreven worden. Informatie uit dit logboek maakt samen met gegevens van samenwerkingspartners een gerichte aanpak op de pleinen en in de wijk op dagelijkse basis mogelijk.
Beschouwing van professionals
De aanpak kenmerkt zich door een goede toepasbaarheid en duidelijke doelstellingen, die goed meetbaar geformuleerd kunnen worden. De opzet is helder, uitvoerbaar en werkbaar en de aanpak lijkt gemakkelijk te implementeren. Bovendien is de aanpak goed overdraagbaar en komt uit onderzoek naar voren dat deze effect sorteert.
Zo voorziet de aanpak volgens een evaluatie die is uitgevoerd door de Erasmus Universiteit zowel in achterstandswijken als in niet-achterstandswijken in een behoefte van kinderen en volwassenen. Er is oog voor jongeren en problematische situaties op pleinen en straten en de veiligheidsbeleving van kinderen en ouders wordt vergroot. Wel ontbreekt een theoretische onderbouwing van de aanpak.
