Geen deuren maar daden
2 juli 2009
Het Nederlandse drugsbeleid voldoet aan de doelstelling 'beperking van schade voor de gezondheid van gebruikers', maar verbeteringen in het drugsbeleid zijn noodzakelijk. Dit concludeert de commissie onder leiding van WRR-voorzitter Van de Donk in het rapport Geen deuren maar daden, nieuwe accenten in het Nederlands drugsbeleid.
Probleemstelling
Op welke punten verdient het drugsbeleid aanpassing om het toekomstbestendig te maken.
Conclusies
Het Nederlandse drugsbeleid voldoet goed aan de doelstelling van beperking van schade voor de gezondheid van gebruikers. Op onderdelen is het beleid echter dringend toe aan wijziging:
- Het gebruik van drugs en alcohol door minderjarigen moet sterker dan nu worden tegengegaan.
- Coffeeshops moeten terug naar waar ze oorspronkelijk voor bedoeld waren: verkooppunten voor lokale gebruikers.
- De ontwikkeling op de illegale drugsmarkten, en de daaraan gekoppelde bedreiging van de samenleving door de georganiseerde misdaad, vraagt om sterkere en meer consequente bestrijding.
- Het drugsbeleid verdient een meeromvattende vorm van permanent monitoren en er dient systematischer te worden gehandhaafd. Dat vereist een duidelijkere en meer alerte, integrale politieke sturing.
- De instelling van een 'drugsautoriteit' moet voorkomen dat er in de toekomst weer sprake is van een gebrekkig onderhoud van beleid.
- De veelheid van lokale initiatieven om te komen tot enige vorm van regulering van aanvoer in besloten coffeeshops vereist een helder landelijk beleidskader en een systematische vorm van wetenschappelijke evaluatie.
- De commissie stelt ten slotte vragen bij de houdbaarheid van de huidige systematiek in de Opiumwet (een onderscheid in twee lijsten) en beveelt daar nader onderzoek en een wetswijziging aan, die uitgaat van één lijst.
Auteur
W. van de Donk, P. Boekhoud, W. van den Brink, C. Fijnaut, L. Horstink-von Meyenfeldt, D. van de Mheen, H. Rigter, A. van Vliet-Kuiper
Organisatie
Adviescommissie Drugsbeleid, ingesteld door VWS, Justitie en BZK
